វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អក្សរ

នាម· noun [អ័ក-ស] ឬ [អក់-ស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អ័ក-ស] ឬ [អក់-ស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អក្ខរៈ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អក្សរ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៣ ន័យ
១

អក្ខរៈ។

២

(ម.ព. អក្សរគ្រវាត់)។

៣

អក្សរខ្មែរមានសណ្ឋានតួរាងជាចំហៀងៗមិនពេញតួ សម្រាប់សរសេរខ្វៀកៗរំហ័សការ។

៤

អក្សរដែលមានជើង រ គ្រវាត់ឬក្រវាត់ព័ទ្ធពីក្រៅ គឺអក្សរដែលផ្សំជាមួយនឹងជើង រ ឬផ្ញើជើង រ ដូចជា ក្រ, គ្រ, ច្រ, ជ្រ ជាដើម។

៥

អក្សរដែលសរសេរពីខាងចុងពាក្យ ឥតចេញសំឡេង, ខ្មែរដូចជា កក, កង, ចក, ចង ជាដើម; បា. ឬ សំ. ដូចជា ហរ៑, អន៑, ករ៑, កម៌ន៑, វិទ៑, វិទ្យុត៑ ជាដើម។

៦

អក្សរផ្ញើជើង ឬអក្សរគ្រវាត់។

៧

ព្យញ្ជនៈដែលផ្សំជាមួយនឹងស្រៈតាមលំដាប់, ដូចជា ក កា កិ កី កឹ កឺ។ល។ កុំ កំ កាំ កះ។

៨

អក្សរដែលផ្សំជាមួយនឹងអក្សរឯទៀត (អក្សរប្រយោគ), ដូចជា ក្ង, ក្ន, ខ្ច, ខ្ទ ជាដើម។

៩

សំបុត្រសម្គាល់។

១០

(ម.ព. អក្សរលក្ខណ៍)។

១១

អក្សរល្អិតៗ ដែលសរសេរដាក់សព្ទប្រែនៅប៉ែកខាងលើក្បែរភាសាដទៃ។

១២

សំបុត្រឱ្យដំណឹង; សំបុត្រសំណួរ។

១៣

(ម.ព. អប្សរ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅ អក្ខរប្បយោគ ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. អក្ខរ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់