វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប់
កិ. [អប់]
បង្ហប់យកក្លិនឬឱ្យចាប់ក្លិន :
បង្ហប់យកក្លិនឬឱ្យចាប់ក្លិន :
បង្ហប់យកក្លិនឬឱ្យចាប់ក្លិន :
“អប់ផ្កា, អប់ផ្សែងទៀន។”
ចំហុយគ្រឿងផ្សំលាយគ្នាដើម្បីយកក្លិននិងរសជាតិ :
“ក្ដាមអប់មីសួ គឺក្ដាមចំហុយលាយមីសួ, អន្ទង់អប់។”
ការចម្អិនដោយវិធីអប់។
“”
(ម.ព. អប់រំ ផង)។