វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចារ
ន. [អា-ចា-រ៉ៈ]
ការប្រព្រឹត្ត, ចរិយា; ឫក, ឫកពា, មារយាទ, ឫកមារយាទ; បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ :
ការប្រព្រឹត្ត, ចរិយា; ឫក, ឫកពា, មារយាទ, ឫកមារយាទ; បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ :
ការប្រព្រឹត្ត, ចរិយា; ឫក, ឫកពា, មារយាទ, ឫកមារយាទ; បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“មានអាចារៈល្អ, មានអាចារៈពុំគួរសម។”
អ្នកដែលឈ្លាសក្នុងការរក្សាមារយាទឱ្យល្អ។
“”
(ម.ព. អាចារកុសល)។
“”
(ម.ព. អាចារកោសល្ល)។
“”
ភាពជាអ្នកឈ្លាសក្នុងការរក្សាមារយាទឱ្យល្អ។
“”
ច្បាប់សម្រាប់រក្សាមារយាទឱ្យល្អ, ឱ្យត្រឹមត្រូវ។
“”
វិបត្តិមារយាទ គឺខូចមារយាទ, ខូចឫក។
“”
ការបរិបូណ៌ដោយមារយាទល្អ គឺដំណើរមានមារយាទល្អឬត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. អាចារសម្បត្តិ)។
“”
អ្នកដែលបរិបូណ៌ដោយមារយាទល្អ។
“”
(ម.ព. អាចារសម្បន្ន)។
“”
(ម.ព. អាចារសម្បត្តិ)។
“”
ក្បួននិយាយពីអាចារៈ; វិទ្យាសាស្ត្រចែងអំពីចរិយា, ឫកពា, សណ្ដាប់ធ្នាប់របស់មនុស្ស។
“”
(ម.ព. អរិយ)។
“”
(បើស្ត្រីជា អាចារកុសលា)។