វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាហារ
នាម· noun [អា-ហា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-ហា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាហារ—
Learner aid: noun · [អា-ហា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
“ចម្អិនអាហារ, បរិភោគអាហារ។”
អាហារប្រណិត គឺអាហារផ្ចិតផ្ចង់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា។
អាហារសៅហ្មង។
ការរវល់ដោយអាហារ គឺការចាត់ចែងឬបរិភោគអាហារ។
ការស្វែងរកអាហារ។
(ព.វិ.) អាហារដែលបានដោយការដើរបិណ្ឌបាត។
អាហារដែលមានសារជាតិបំប៉នបន្ថែម ដើម្បីជួយទ្រទ្រង់សុខភាព :
“មនុស្សចាស់គួរប្រើអាហារបំប៉នជំនួយសុខភាព។”
បញ្ជីរាយរាប់មុខម្ហូបដែលដាក់បង្ហាញភ្ញៀវមើលក្នុងពេលបរិភោគឬដែលមានសម្រាប់លក់ប្រចាំថ្ងៃក្នុងភោជនាគារ។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)