Learner aid: noun · [អ៊ុច-ឈាន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការសម្លឹងរំពៃទោសដើម្បីរិះគន់គេ, ការនិយាយអាក្រក់ពីគេ, ការពោលទោសគេ, ការនិយាយដើមគេ; សេចក្ដីរិះគន់គេ :
ការសម្លឹងរំពៃទោសដើម្បីរិះគន់គេ, ការនិយាយអាក្រក់ពីគេ, ការពោលទោសគេ, ការនិយាយដើមគេ; សេចក្ដីរិះគន់គេ :
“(ព.កា.) កុំប្រើឧជ្ឈាន ព្រោះនាំឱ្យមាន កំហុសលើខ្លួន បើបានជាជ្រុល ម្ដងហើយកុំផ្ទួន ក្រែងលោគាប់ជួន ដល់បង់កេរ្តិ៍ឈ្មោះ។”
ការពោលទោសគេ គឺការនិយាយរិះគន់ឬនិន្ទាត្មះតិះដៀលគេដោយមានហេតុឬដោយឥតហេតុ :
“ឧជ្ឈានកម្មរបស់បុថុជ្ជនមានសមហេតុសមផលខ្លះ ឥតសមហេតុសមផលខ្លះ។”
ការលះឧជ្ឈានភាព។
ភាវៈឬដំណើរនិយាយអាក្រក់ពីគេ។
សេចក្ដីកួចកាន់ក្នុងការរិះគន់គេ, ការរំពៃទោសគេដោយសេចក្ដីរិះគន់។
(ម.ព. ឧជ្ឈានសញ្ញី)។
អ្នកដែលប៉ិនឬហៃខាងការរិះគន់គេ។
(បើស្ត្រីជា ឧជ្ឈានសញ្ញិនី)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឧទ្ធ្យាន)
