វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧទាន

នាម· noun [អ៊ុ-ទាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អ៊ុ-ទាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការបន្លឺ, ការកម្ទរ គឺការបន្លឺឬកម្ទរសម្ដីឮខ្លាំងៗ ដោយមានអំណរឬទុក្ខព្រួយ, ដោយមានសេចក្ដីអស្ចារ្យ, ដោយមានកំហឹងជាដើម :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧទាន—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ការបន្លឺ, ការកម្ទរ គឺការបន្លឺឬកម្ទរសម្ដីឮខ្លាំងៗ ដោយមានអំណរឬទុក្ខព្រួយ, ដោយមានសេចក្ដីអស្ចារ្យ, ដោយមានកំហឹងជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“បញ្ចេញឧទានកណ្ដាលប្រជុំជន។”

២

(ម.ព. ឧទានសព្ទ)។

៣

សម្ដីជាឧទាន។

៤

(ម.ព. ឧទានកថា)។

៥

(ព.ពុ.) ឈ្មោះគម្ពីរសុត្តន្តបិដកមួយផ្នែក ក្នុងពួកខុទ្ទកនិកាយ ដែលនិយាយអំពីឧទានកថានៃ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ :

ឧទាហរណ៍

“គម្ពីរឧទាន។”

៦

ឈ្មោះអង្គមួយប្រភេទ រាប់ចូលក្នុងអង្គ ៩នៃពុទ្ធសាសនា។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < ឧត៑ > ឧទ៑ "ខ្ពស់; ឮខ្លាំង" + អាន៑ "ការដកដង្ហើមចេញ"; បា. < ឧ + ទ- អាគម + អាន "ការបញ្ចេញសំឡេងឮខ្លាំង")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់