វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឯកច្ឆន្ទ

នាម, គុណនាម· noun, adjective [អែ-ក័ច-ឆ័ន]

Learner aid: noun, adjective · [អែ-ក័ច-ឆ័ន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ចំណង់តែមួយ; បំណងតែមួយ; បំណងត្រូវគ្នាតែមួយ; ដែលមានបំណងត្រូវគ្នាតែមួយ, ដែលព្រមចិត្តគ្នា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ខំប្រឹងធ្វើការដោយឯកច្ឆន្ទ, ព្រមគ្នាជាឯកច្ឆន្ទ; ពួកឯកច្ឆន្ទ។”

២

ខ្មែរប្រើក្លាយជា ឯកច្ឆាន្ទ សំដៅសេចក្ដីថា "ស្រេចលើខ្លួន, សេរី, អត្តាធីន" :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សឯកច្ឆាន្ទ។”

បន្តរៀនទៀត