វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឱវាទ
នាម· noun [អោ-វ៉ាត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អោ-វ៉ាត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ :
Learner aid: noun · [អោ-វ៉ាត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ :
ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ :
“ឱ្យឱវាទ, ស្ដាប់ឱវាទ។”
អ្នកធ្វើតាមឱវាទ។
(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។
(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។
(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។
ការឱ្យឱវាទ។
អ្នកឱ្យឱវាទ។
(ម.ព. ឱវាទទាយក)។
(ម.ព. ឱវាទប្បាតិមោក្ខ)។
អ្នកទទួលឱវាទ, អ្នកកាន់តាមឱវាទ។
(ម.ព. ឱវាទប្បដិគ្គាហក)។
(ព.ពុ.) បាតិមោក្ខជាឱវាទ គឺបាលីបីគាថាកន្លះដែលព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់ប្រទានឱវាទប្រកាសពុទ្ធសាសនាដោយសង្ខេប :
“ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សម្ដែងឱវាទប្បាតិមោក្ខ ជាដំបូងបង្អស់ក្នុងខាងដើមនៃបឋមពោធិកាល។”
(ម.ព. ឱវាទានុសាសន៍)។
ការទូន្មានប្រៀនប្រដៅរឿយៗ។
(បើស្ត្រីជា ឱវាទការិកាឬឱវាទការិណី)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អវ > ឱ; សំ. អវវាទ)