វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឱវាទ

នាម· noun [អោ-វ៉ាត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អោ-វ៉ាត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឱវាទា—ឱវាទ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ :

ឧទាហរណ៍

“ឱ្យឱវាទ, ស្ដាប់ឱវាទ។”

២

អ្នកធ្វើតាមឱវាទ។

៣

(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។

៤

(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។

៥

(ម.ព. ឱវាទការកៈ)។

៦

ការឱ្យឱវាទ។

៧

អ្នកឱ្យឱវាទ។

៨

(ម.ព. ឱវាទទាយក)។

៩

(ម.ព. ឱវាទប្បាតិមោក្ខ)។

១០

អ្នកទទួលឱវាទ, អ្នកកាន់តាមឱវាទ។

១១

(ម.ព. ឱវាទប្បដិគ្គាហក)។

១២

(ព.ពុ.) បាតិមោក្ខជាឱវាទ គឺបាលីបីគាថាកន្លះដែលព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់ប្រទានឱវាទប្រកាសពុទ្ធសាសនាដោយសង្ខេប :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សម្ដែងឱវាទប្បាតិមោក្ខ ជាដំបូងបង្អស់ក្នុងខាងដើមនៃបឋមពោធិកាល។”

១៣

(ម.ព. ឱវាទានុសាសន៍)។

១៤

ការទូន្មានប្រៀនប្រដៅរឿយៗ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា ឱវាទការិកាឬឱវាទការិណី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អវ > ឱ; សំ. អវវាទ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់