វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“កណ្ដោចកណ្ដែង” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ កណ្ដែងកណ្ដោច។
កណ្ដែងកណ្ដោច
គុណនាម· adjective [កន់-ដែង-កន់-ដោច]
Learner aid: adjective · [កន់-ដែង-កន់-ដោច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលនៅក្នុងទីស្ងាត់ឥតមានសូរសព្ទអ្វីទៅបណ្ដាលឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ហើយមានតែនាំឱ្យមានសេចក្ដីសង្វេគក្នុងចិត្ត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖កណ្ដោចកណ្ដែង
