វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខន្ធ
នាម· noun [ខ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ខ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក; ដើម; គំនរ, ពួក, កង, ប្រជុំ; កំណត់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្កន្ធ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ក; ដើម; គំនរ, ពួក, កង, ប្រជុំ; កំណត់ :
ឧទាហរណ៍
“ខន្ធ ៥ គឺរូបក្ខន្ធ, វេទនាខន្ធ, សញ្ញាខន្ធ, សង្ខារក្ខន្ធ, វិញ្ញាណក្ខន្ធ។”
២
ស្លាប់។
៣
ចូលនិព្វាន។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ស្កន្ធ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់