វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខឿន
នាម· noun [ខឿន]
Learner aid: noun · [ខឿន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្នាក់, ជាន់រងគេហដ្ឋានឬដីដែលលើកហើយមានឈើច្រុះឬរៀបឥដ្ឋ, ថ្មរាំងពីខាងជុំវិញ ដើម្បីមិនឱ្យលិចទឹក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ថ្នាក់, ជាន់រងគេហដ្ឋានឬដីដែលលើកហើយមានឈើច្រុះឬរៀបឥដ្ឋ, ថ្មរាំងពីខាងជុំវិញ ដើម្បីមិនឱ្យលិចទឹក :
ឧទាហរណ៍
“ខឿនវិហារ, ខឿនពោធិព្រឹក្ស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់