វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ជឹង
នាម· noun [ខ្ជឹង]
Learner aid: noun · [ខ្ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះត្រីមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចត្រីឆ្លូញ តែធំជាង, មានសម្បុរក្រឡេក្រឡា :
Learner aid: noun · [ខ្ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះត្រីមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចត្រីឆ្លូញ តែធំជាង, មានសម្បុរក្រឡេក្រឡា :
ឈ្មោះត្រីមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចត្រីឆ្លូញ តែធំជាង, មានសម្បុរក្រឡេក្រឡា :
“ត្រីខ្ជឹង។”
ក្រឡាដែលបែកនៅស្បែកមនុស្សមានសណ្ឋានដូចត្រីខ្ជឹងក៏ហៅថា ខ្ជឹង ដែរ :
“បែកខ្ជឹង។”
(ច្រើននិយាយតែអំពីកូនក្មេងដែលថ្លោស)។