វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ខ្ជឹង

នាម· noun [ខ្ជឹង]

Learner aid: noun · [ខ្ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះត្រីមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចត្រីឆ្លូញ តែធំជាង, មានសម្បុរក្រឡេក្រឡា :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ឈ្មោះត្រីមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចត្រីឆ្លូញ តែធំជាង, មានសម្បុរក្រឡេក្រឡា :

ឧទាហរណ៍

“ត្រីខ្ជឹង។”

២

ក្រឡាដែលបែកនៅស្បែកមនុស្សមានសណ្ឋានដូចត្រីខ្ជឹងក៏ហៅថា ខ្ជឹង ដែរ :

ឧទាហរណ៍

“បែកខ្ជឹង។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ច្រើននិយាយតែអំពីកូនក្មេងដែលថ្លោស)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់