វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ជេញខ្ជិល
គុណនាម· adjective [ខ្ជេញ-ខ្ជិល]
Learner aid: adjective · [ខ្ជេញ-ខ្ជិល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
Learner aid: adjective · [ខ្ជេញ-ខ្ជិល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
“ខ្ជេញខ្ជិលឡេះឡោះ ខ្ជិលច្រអូសរម៉េះរម៉ោះ។”