វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ជោល
គុណកិរិយា· adverb [ខ្ជោល]
Learner aid: adverb · [ខ្ជោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អំពីសណ្ឋានដែលផុសភលៗ ឡើង :
Learner aid: adverb · [ខ្ជោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អំពីសណ្ឋានដែលផុសភលៗ ឡើង :
អំពីសណ្ឋានដែលផុសភលៗ ឡើង :
“ទឹកពុះខ្ជោល។”
សម្ដីដែលចេះតែមានចេញមកឥតកោតក្រែង។