វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ទុតដី
នាម· noun [ខ្ទុត-ដី]
Learner aid: noun · [ខ្ទុត-ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ រូបតូចប៉ុនចាបពូក តែកន្ទុយវែង ច្រើនស្វែងរកអាហារផ្ទាល់នឹងដី មានអាការៈកម្រើកកន្ទុយ ដូចជាខ្ទុតដីរឿយៗ; ពាក្យរាបសាហៅថា សត្វប៉ាក់ប៉ើក។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប៉ាក់ប៉ើក
