វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្នង
នាម· noun [ខ្នង]
Learner aid: noun · [ខ្នង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំណែករាងកាយមនុស្ស និងសត្វត្រង់ប៉ែកខាងក្រោយពីត្រឹមស្មាទាំងពីរចុះទៅដល់ចង្កេះ :
Learner aid: noun · [ខ្នង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំណែករាងកាយមនុស្ស និងសត្វត្រង់ប៉ែកខាងក្រោយពីត្រឹមស្មាទាំងពីរចុះទៅដល់ចង្កេះ :
ចំណែករាងកាយមនុស្ស និងសត្វត្រង់ប៉ែកខាងក្រោយពីត្រឹមស្មាទាំងពីរចុះទៅដល់ចង្កេះ :
“ខ្នងមនុស្ស, ខ្នងសត្វ។”
ចំណែកខាងលើដែលកំពុង ឬ រាបរបស់អវយវៈ ឬវត្ថុនីមួយៗ ក៏ហៅខ្នងដែរ :
“ខ្នងដៃ, ខ្នងជើង, ខ្នងភ្នំ, ខ្នងឫស្សី, ខ្នងសំបុត្រជាដើម។”
(ព.ប្រ.) ជនដែលជាទីបង្អែក :
“គាត់មានខ្នងក្រាស់។”