វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្វល់ខ្វាយ
កិរិយាសព្ទ· verb [ខ្វល់-ខ្វាយ]
Learner aid: verb · [ខ្វល់-ខ្វាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្នះខ្នែង, ស្រវាស្រទេញ :
Learner aid: verb · [ខ្វល់-ខ្វាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្នះខ្នែង, ស្រវាស្រទេញ :
ខ្នះខ្នែង, ស្រវាស្រទេញ :
“ខ្វល់ខ្វាយរកស៊ី, ខ្វល់ខ្វាយក្នុងការងារ។”