វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្វាក់
គុណនាម· adjective [ខ្វាក់]
Learner aid: adjective · [ខ្វាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលបាត់ចក្ខុប្រសាទ, ដែលងងឹតមើលមិនឃើញ :
Learner aid: adjective · [ខ្វាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលបាត់ចក្ខុប្រសាទ, ដែលងងឹតមើលមិនឃើញ :
ដែលបាត់ចក្ខុប្រសាទ, ដែលងងឹតមើលមិនឃើញ :
“មនុស្សខ្វាក់ភ្នែក។”
របស់អ្វីៗដែលមានជ្រុង៤ហើយមានជ្រុងខ្លះខូចខាតមិនពេញ ក៏ហៅថា ខ្វាក់ ដែរ :
“សសរខ្វាក់ជ្រុង។”
ជាតហិង្គុល ដែលគេស្លឱ្យមានសាច់រឹង សម្រាប់ប្រើជាថ្នាំរំងាប់រោគក្ដៅ។