វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“គល់កែ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ កូវកែ។
កូវកែ
នាម· noun [កូវ-កែ]
Learner aid: noun · [កូវ-កែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដូងមួយប្រភេទដើមតូចៗ ទាបៗ ផ្លែតូចៗ មានទឹកផ្អែម មានដើមកំណើតមកពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី គេយកពូជមកដាំ នៅស្រុកកូវកែ ដែលខ្មែរហៅថា ស្រុកកំពង់ស្ពាន ខេត្តព្រែកឫស្សី (កម្ពុជាក្រោម) លុះចំណេរកាលតៗមកពូជដូងនេះ ក៏ចូលមកដល់ប្រទេសកម្ពុជា អ្នកស្រុកហៅ ក្លាយពីពាក្យដើមទៅជា ដូងកល់កែ, អ្នកខ្លះថា ដូងគល់កែ ហៅក្លាយមកទៀតថា ដូងតាកែ។
