វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ង
ន. [ង]
តួព្យញ្ជនៈទី៥នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងវគ្គទី១។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [ŋ] ជាព្យញ្ជនៈរនាំងក្រអូម ខ្យល់ច្រមុះ សូរស្ទះ ឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី៥នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងវគ្គទី១។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [ŋ] ជាព្យញ្ជនៈរនាំងក្រអូម ខ្យល់ច្រមុះ សូរស្ទះ ឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែលមានរំពត់ខាងគល់ ឬខាងចុងងើយស្ទើតឡើង :
ឧទាហរណ៍
“ស្នែងគោងស្ទើត, ទូកង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើឱ្យងាយមើល ងាយអាន គួរសរសេរ ស្នែងគោ-ងស្ទើត, ទូក-ង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់