វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច
ន. [ច]
តួព្យញ្ជនៈទី៦នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី១ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [c] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ សិថិល អឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី៦នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី១ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [c] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ សិថិល អឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ពុះឈើបំបែកជាពីរដោយដឹងភ្លុក :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សក្នុងជាន់បុរាណច្រើនចឈើធ្វើជាក្ដារក្រាល ព្រោះក្នុងសម័យនោះមានតែដឹងមិនទាន់មានរណារ។”
៣
ស្បៃហ្នាំង គឺស្បៃសដែលគេត្រដាងបញ្ចាំងស្រមោលរូបស្បែកដាប់រំហោក :
ឧទាហរណ៍
“ចហ្នាំង ឬ ចណាំង។”
៤
ឈ្មោះឆ្នាំទី ១១(សុនខ) :
ឧទាហរណ៍
“ឆ្នាំច។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់