វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៅ
សព្វ. [ចៅ]
អ្នក, នាយ; យសរបស់អាណាប្រជានុរាស្ត្រដែលឥតបណ្ដាស័ក្ដិ :
អ្នក, នាយ; យសរបស់អាណាប្រជានុរាស្ត្រដែលឥតបណ្ដាស័ក្ដិ :
អ្នក, នាយ; យសរបស់អាណាប្រជានុរាស្ត្រដែលឥតបណ្ដាស័ក្ដិ :
“ចៅកចោទប្រកាន់ចៅខ អំពីប្រាក់ ១៥០ រៀល ...។”
កូនរបស់កូន :
“ចៅប្រុស, ចៅស្រី។ ចៅទួត កូនរបស់ចៅ; ចៅលួត កូនរបស់ចៅទួត; ចៅលា កូនរបស់ចៅលួត; ចៅប៉ា កូនរបស់ចៅលា; ចៅចុងកុល កូនរបស់ចៅប៉ា។”