វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចន្ទ
នាម· noun [ច័ន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ច័ន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សភាវៈសម្រាប់បំភ្លឺ ជាចម្បងជាងពន្លឺទាំងអស់ ដែលភ្លឺក្នុងវេលាយប់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
សភាវៈសម្រាប់បំភ្លឺ ជាចម្បងជាងពន្លឺទាំងអស់ ដែលភ្លឺក្នុងវេលាយប់ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះចន្ទពេញវង់ ហៅតាមពាក្យធម្មតាថា លោកខែ, ខែរះ, ខែលិច, ខែភ្លឺ។”
២
ផ្កាយរណបធម្មជាតិរបស់ផែនដី ហើយទទួលពន្លឺពីព្រះអាទិត្យ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះចន្ទវិលជុំវិញផែនដី។”
៣
ឈ្មោះថ្ងៃទី២នៃសប្ដាហ៍ :
ឧទាហរណ៍
“ថ្ងៃចន្ទជាថ្ងៃដើមទ្រព្យ។”
៤
ទេវៈតំណាងសោភណភាព និងជាអ្នកថែរក្សារុក្ខជាតិ ហើយបើតាមទេវកថា ព្រះចន្ទកើតពីទឹកសោម (ស្រាសោមដែលគេថ្វាយព្រះឥន្ទ) ដូច្នេះហើយ បានមានឈ្មោះម្យ៉ាងទៀតថាព្រះសោម។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់