វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ដាច់ស្រេច

គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ដាច់-ស្រាច់]

Learner aid: adjective, adverb · [ដាច់-ស្រាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :

ឧទាហរណ៍

“ដំណោះស្រាយដាច់ស្រេច, កាត់ក្ដីវិវាទឱ្យដាច់ស្រេច, លែងលះគ្នាមិនទាន់ដាច់ស្រេច។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់