វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដាច់ស្រេច
គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ដាច់-ស្រាច់]
Learner aid: adjective, adverb · [ដាច់-ស្រាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
Learner aid: adjective, adverb · [ដាច់-ស្រាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
“ដំណោះស្រាយដាច់ស្រេច, កាត់ក្ដីវិវាទឱ្យដាច់ស្រេច, លែងលះគ្នាមិនទាន់ដាច់ស្រេច។”