វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដួច
កិរិយាសព្ទ· verb [ដួច]
Learner aid: verb · [ដួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដួច, ផ្ដួចឡើង, តាំងកឡើង; កួចខ្ពស់ឡើង :
Learner aid: verb · [ដួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដួច, ផ្ដួចឡើង, តាំងកឡើង; កួចខ្ពស់ឡើង :
ផ្ដួច, ផ្ដួចឡើង, តាំងកឡើង; កួចខ្ពស់ឡើង :
“តាំងពីដួចមក មិនដែលឃើញទេ។”
ដែលខ្ពស់សន្លឹម, ដែលជាចុងប៉ូច :
“ឡើងដល់ចុងដួច។”