ដួល

ភ្លាត់ជំហររលំចុះ។

(ព.ប្រ.) ថ្លោះធ្លាក់, ខូចយសស័ក្ដិ, ចាញ់គេ។

ដួលជ្រហឹតជ្រហម ចំតិតគូទឡើងច្រើនដងច្រើនត្រឡប់ (ព.សា.) ; (ព.គ.) ថា ដួលជ្រហិតជ្រហម)។

(ម.ព. ដួលចំតិតចំតូង)។