វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដើមបណ្ដឹង
នាម· noun [ដើម-បន់-ដឹង]
Learner aid: noun · [ដើម-បន់-ដឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ច្ប.) អ្នកប្ដឹងមុន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
(ច្ប.) អ្នកប្ដឹងមុន។
២
(ច្ប.) អ្នកប្ដឹងឬអ្នកផ្ដួចផ្ដើមដាក់ពាក្យប្ដឹងទៅអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចឬតុលាការ ដើម្បីទាមទារសំណងឬសុំឱ្យធ្វើការជួសជុលព្យសនកម្មដែលបណ្ដាលមកពីបទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌ :
ឧទាហរណ៍
“ដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីក្នុងសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់