វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដែក
នាម· noun [ដែក]
Learner aid: noun · [ដែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លោហជាតិមួយពួក កើតពីជាតិថ្មមានព័ណ៌ក្រមៅ ជាធាតុរឹងជាងពួកលោហជាតិទាំងពួង, មានប្រយោជន៍ប្រើការបានច្រើនយ៉ាងជាងលោហជាតិទាំងពួង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១១ ន័យនិយមន័យ
១
លោហជាតិមួយពួក កើតពីជាតិថ្មមានព័ណ៌ក្រមៅ ជាធាតុរឹងជាងពួកលោហជាតិទាំងពួង, មានប្រយោជន៍ប្រើការបានច្រើនយ៉ាងជាងលោហជាតិទាំងពួង។
២
(ម.ព. ដែកវ៉េ)។
៣
ដែកដែលនៅទាំងដុំ។
៤
ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង T ហៅតាមភាសាបារាំង :
ឧទាហរណ៍
“បង្គោលនេះប្រើដែកតេ។”
៥
(ម.ព. ថែប១)។
៦
ដែកដែលមានមុខកាត់រាងមូល មានថ្នាំងញឹកសម្រាប់ឱ្យខាំជាប់មាំជាមួយបេតុង :
ឧទាហរណ៍
“ជាទូទៅ គេប្រើដែកថ្នាំងអំពៅជាឆ្អឹងសសរបេតុង។”
៧
ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង V ហៅតាមភាសាបារាំង :
ឧទាហរណ៍
“ផ្សារតែដែកវ៉េពីលើមកបានហើយ។”
៨
(ម.ព. ដែកវ៉េ)។
៩
ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង I ហៅតាមភាសាបារាំង :
ឧទាហរណ៍
“បង្គោលនេះត្រូវប្រើដែកអ៊ី។”
១០
សំលោហៈមួយប្រភេទដែលច្រែះមិនស៊ី។
១១
(ម.ព. ដែកវ៉េ)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ដុល ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់