វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តឹកកែ
នាម· noun [តឹក-កែ]
Learner aid: noun · [តឹក-កែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សត្វពួកជីងចក់ តែធំជាងជីងចក់ មានសម្បុរផ្អុចៗ មានជើងស្អិត ចាប់ត្រង់ណាជាប់ត្រង់នោះ យំឮសូរ តឹកកែៗ ឬ តុកកែៗ (បា. ហៅ ឃរគោលិកា; សំ. ហៅ គ្ឫហគោធិកា)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖តុកកែ
