វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តឹងរ៉ឹង
កិរិយាសព្ទ· verb [តឹង-រ៉ឹង](ស. រ៉េង អ.ថ. រ៉ិង "បង្គាប់, បង្ខំឱ្យឆាប់ ...")
Learner aid: verb · [តឹង-រ៉ឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តឿនបង្ខំ, បង្ខំយ៉ាងតឹងខ្លាំង។
Learner aid: verb · [តឹង-រ៉ឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តឿនបង្ខំ, បង្ខំយ៉ាងតឹងខ្លាំង។
តឿនបង្ខំ, បង្ខំយ៉ាងតឹងខ្លាំង។
(ស. រ៉េង អ.ថ. រ៉ិង "បង្គាប់, បង្ខំឱ្យឆាប់ ...")
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. រ៉េង អ.ថ. រ៉ិង "បង្គាប់, បង្ខំឱ្យឆាប់ ...")