វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន់
គុណនាម· adjective [ទន់]
Learner aid: adjective · [ទន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីទៃពីរឹង គឺដែលបត់បែន, ពត់, ច្របាច់ច្របល់បាន មិនបាក់មិនបែក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ទីទៃពីរឹង គឺដែលបត់បែន, ពត់, ច្របាច់ច្របល់បាន មិនបាក់មិនបែក :
ឧទាហរណ៍
“សាច់ទន់។”
២
មិនរឹងមាំ, មិនរឹងប៉ឹង, ទន់ខ្សោយ, ងាយងាករេ :
ឧទាហរណ៍
“ជំហរទន់ជ្រាយ, ចិត្តទន់ជ្រាយ, ស្ត្រីខ្មែរទន់ភ្លន់ តែមិនទន់ជ្រាយទេ។”
៣
ដែលមិនទន់ឬជ្រាយពេក, ដែលទន់ល្មម ទន់រលូន :
ឧទាហរណ៍
“បាយអង្ករស្រូវថ្មីទន់ល្មើយ, សាច់ម៉ាស់ទន់ល្មើយ, ស្បែកមុខទន់ល្មើយ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់