វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទន់
កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ទន់]
Learner aid: verb · [បន់-ទន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យទន់; បណ្ដោយតាមមិនទទឹង, មិនយល់ទាស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យទន់; បណ្ដោយតាមមិនទទឹង, មិនយល់ទាស់ :
ឧទាហរណ៍
“បន្ទន់ខ្លួន, បន្ទន់ចិត្ត; ចេះតែបន្ទន់តាមឥតមានទទឹងទាស់។”
២
មិនប្រឹងប្រែង :
ឧទាហរណ៍
“ខំប្រឹងបន្តិចឡើង កុំបន្ទន់ពេក!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់