វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធរណិន្ទ
នាម· noun [ធៈ-រៈ-និន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ធៈ-រៈ-និន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំលើផែនដី (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលជាធំលើផែនដី (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះបាទធរណិន្ទ មានហឫទ័យជិន- ណាយក្នុងកិច្ចការ ទ្រង់ត្រាស់ឱ្យហៅ ព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យ និងរាជបរិវារ មកគាល់ព្រះអង្គ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ធរណេន្ទ្រ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់