វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធាតុទោល
នាម· noun [ធាត-ទោល]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ធាត-ទោល] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធាតុឬកិរិយាដែលរូបដើមមានអក្សរតែមួយតួគត់, ច្រើនតែខាងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលី ដូចជា ទា "ឱ្យ", ធា "ទ្រទ្រង់, កាន់, ...", យា "ទៅ"; ខាងភាសាខ្មែរ ដូចជា កត់, កាត់, ខាត់, ចាំ ជាដើម។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖កិរិយាសព្ទទោល
