វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធុញ
កិរិយាសព្ទ· verb [ធុញ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: verb · [ធុញ] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទញ់ទាល់ក្នុងចិត្ត, ទ្រាន់ចិត្ត, ជិនឆ្អន់, នឿយណាយរសាយគំនិត :
Learner aid: verb · [ធុញ] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទញ់ទាល់ក្នុងចិត្ត, ទ្រាន់ចិត្ត, ជិនឆ្អន់, នឿយណាយរសាយគំនិត :
ទញ់ទាល់ក្នុងចិត្ត, ទ្រាន់ចិត្ត, ជិនឆ្អន់, នឿយណាយរសាយគំនិត :
“ខំប្រឹងរៀនទៅកុំធុញ។”
ធុញផងថប់បារម្ភផង។
ធុញផងទ្រាន់ដៃឬទ្រាន់ចិត្តផង។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ធុញ៑ ឬ ធូញ៑ "ញ័រ, ចំប្រប់; លះបង់ ...")