វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ធ្នស់

នាម· noun [ធ្នស់]

Learner aid: noun · [ធ្នស់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងទស់រាំងធ្វើដោយព្រួល, ដោយមែកឈើជាដើម សម្រាប់ទស់ខាំងត្រីមិនឱ្យចុះឡើងច្រើនផ្លូវ ឱ្យចុះឡើងតែតាមផ្លូវដែលបើក ដើម្បីឱ្យតម្រង់ទៅត្រូវត្រង់ប្រដាប់នេសាទ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រឿងទស់រាំងធ្វើដោយព្រួល, ដោយមែកឈើជាដើម សម្រាប់ទស់ខាំងត្រីមិនឱ្យចុះឡើងច្រើនផ្លូវ ឱ្យចុះឡើងតែតាមផ្លូវដែលបើក ដើម្បីឱ្យតម្រង់ទៅត្រូវត្រង់ប្រដាប់នេសាទ :

ឧទាហរណ៍

“ទស់ធ្នស់, ធ្វើធ្នស់, ដាក់ធ្នស់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់