វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្នាប់
នាម· noun [ធ្នាប់]
Learner aid: noun · [ធ្នាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រង្វាស់ប្រវែងទទឹងម្រាមដៃៗនោះឯងក៏ហៅ ធ្នាប់ ដែរ :
Learner aid: noun · [ធ្នាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រង្វាស់ប្រវែងទទឹងម្រាមដៃៗនោះឯងក៏ហៅ ធ្នាប់ ដែរ :
រង្វាស់ប្រវែងទទឹងម្រាមដៃៗនោះឯងក៏ហៅ ធ្នាប់ ដែរ :
“បណ្ដោយប្រាំធ្នាប់, ទទឹងបីធ្នាប់។”