វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្មៅ
នាម· noun [ធ្មៅ]
Learner aid: noun · [ធ្មៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទពួកទាល់, មើមស្ងោរបរិភោគបាន (ហៅតាមទម្លាប់ស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ធ្មៅ, ខ្លះហៅ ខ្មូវ)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ខ្មូវ
Learner aid: noun · [ធ្មៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទពួកទាល់, មើមស្ងោរបរិភោគបាន (ហៅតាមទម្លាប់ស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ធ្មៅ, ខ្លះហៅ ខ្មូវ)។
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទពួកទាល់, មើមស្ងោរបរិភោគបាន (ហៅតាមទម្លាប់ស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ធ្មៅ, ខ្លះហៅ ខ្មូវ)។