វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្លោ
គុណកិរិយា· adverb [ធ្លោ]
Learner aid: adverb · [ធ្លោ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លឿនទៅមុខឬទៅលើ ដូចគេលោខ្លួនទៅដោយជាក់ច្បាស់ :
Learner aid: adverb · [ធ្លោ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លឿនទៅមុខឬទៅលើ ដូចគេលោខ្លួនទៅដោយជាក់ច្បាស់ :
លឿនទៅមុខឬទៅលើ ដូចគេលោខ្លួនទៅដោយជាក់ច្បាស់ :
“លេចធ្លោ, គោមហោះឡើងធ្លោ។”