វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដេញ
[បន់-ដេញ]
Learner aid: [បន់-ដេញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដេញឱ្យឃ្លាតចាកទី ដោយបង្ខំឬដោយបំភ័យ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដេញឱ្យឃ្លាតចាកទី ដោយបង្ខំឬដោយបំភ័យ :
ឧទាហរណ៍
“បណ្ដេញម្រឹគឱ្យបែកហ្វូង; បណ្ដេញកម្មករដែលមានពុតឱ្យឈប់ធ្វើការ។”
២
(ភូមិ.) បង្ខំមនុស្សឱ្យចេញពីកន្លែងណាមួយ (តំបន់ ប្រទេស...) ហើយមានការរៀបចំចាត់ចែងដោយអាជ្ញាធរថ្នាក់មូលដ្ឋានឬថ្នាក់ជាតិមានមូលហេតុសំខាន់ៗដូចជា មូលហេតុខាងនយោបាយជាដើមនៅក្នុងរង្វង់ផ្ទៃប្រទេសឬឆ្លងដែន :
ឧទាហរណ៍
“បណ្ដេញអ្នកការទូត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់