វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផូង
ឧទានសព្ទ· interjection [ផូង]
Learner aid: interjection · [ផូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយទះ, គោះ, លាន់, បែក, ផ្ទុះ ជាដើម។
Learner aid: interjection · [ផូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយទះ, គោះ, លាន់, បែក, ផ្ទុះ ជាដើម។
សូរឮដោយទះ, គោះ, លាន់, បែក, ផ្ទុះ ជាដើម។
សូរឮផូងផងផាងផងលាយច្រឡំគ្នា។
ស្ដីថាឱ្យពេញមាត់ពេញសំឡេងឥតសំចៃ ឥតកោតញញើត។