វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំផូង
នាម· noun [លំ-ផូង]
Learner aid: noun · [លំ-ផូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
Learner aid: noun · [លំ-ផូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
“លំផូងគោមប្រេងកាត។”