វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

លក្ខណ

នាម· noun [ល័ក-ខៈ] ឬ [ល័ក-ខៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ល័ក-ខៈ] ឬ [ល័ក-ខៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងសម្គាល់, គ្រឿងចំណាំ; គ្រឿងសង្កេតនាខ្លួនប្រាណ ចង្អុលឱ្យឃើញច្បាស់ថាមានភ័ព្វឬឥតភ័ព្វ; គុណសម្បត្តិ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៣ ន័យ
១

គ្រឿងសម្គាល់, គ្រឿងចំណាំ; គ្រឿងសង្កេតនាខ្លួនប្រាណ ចង្អុលឱ្យឃើញច្បាស់ថាមានភ័ព្វឬឥតភ័ព្វ; គុណសម្បត្តិ :

ឧទាហរណ៍

“លក្ខណៈមានបុណ្យ, លក្ខណៈឥតបុណ្យ; ហោរទាយលក្ខណៈ។”

២

(ម.ព. លក្ខណហេតុ)។

៣

អ្នកស្គាល់លក្ខណៈ; ហោរ។

៤

បញ្ញត្តិតាមលក្ខណៈច្បាប់។

៥

មន្តឬចំណេះសម្រាប់ទាយលក្ខណៈខ្លួនប្រាណ។

៦

(ម.ព. លក្ខណមន្ត)។

៧

(ម.ព. លក្ខណវិទូ)។

៨

(ម.ព. លក្ខណញ្ញូ)។

៩

វិបត្តិលក្ខណៈ, ការខូចលក្ខណៈ, ទាស់លក្ខណៈ។

១០

ការគ្រប់ព្រមដោយលក្ខណៈ។

១១

ហេតុឬការណ៍ ដែលប្រកបដោយលក្ខណៈ, ដែលត្រូវលក្ខណៈ។

១២

អាការៈនៃលក្ខណៈ។

១៣

(ម.ព. លក្ខណ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. លក្ខណ; សំ. លក្សណ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់