វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពង្វេះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ពង់-វេះ]
Learner aid: verb · [ពង់-វេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យវេះ, នាំឱ្យគេចចេញ :
Learner aid: verb · [ពង់-វេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យវេះ, នាំឱ្យគេចចេញ :
ធ្វើឱ្យវេះ, នាំឱ្យគេចចេញ :
“វាពង្វេះក្មេងនោះទៅឯណាបាត់ រកមិនឃើញសោះ។”
(ម.ព. បង្វេះ ក្នុង បង្វៀះ ផង)។