វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពនាស្រ័យ
នាម· noun [ពៈ-នា-ស្រៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ពៈ-នា-ស្រៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកនៅក្នុងព្រៃ; ការនៅក្នុងព្រៃ។
Learner aid: noun · [ពៈ-នា-ស្រៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកនៅក្នុងព្រៃ; ការនៅក្នុងព្រៃ។
អ្នកនៅក្នុងព្រៃ; ការនៅក្នុងព្រៃ។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វន + អាឝ្រយ; បា. វន + អាសយ)