វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពពាន
កិរិយាសព្ទ· verb [ព-ពាន]
Learner aid: verb · [ព-ពាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប្រពាន
Learner aid: verb · [ព-ពាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
គោមួយឡើងលើគោមួយ ហើយមានគោមួយទៀតឡើងពានលើគោទី២នោះទៀត គឺឡើងពានត្រួតៗ លើគ្នា ២តម្រួត (គោបី) :
“ទឹកស្ទឹងតូចជន់ គេបង្ហែលចម្លងហ្វូងគោទៅត្រើយម្ខាង គោខ្លះវាឡើងពពានគ្នា វាឈ្លក់ទឹកច្រឡោតតោតតូង។”
(ប្រើជា ប្រពាន ក៏បាន)។