វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពីរោះ
[ពី-រោះ]
Learner aid: [ពី-រោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រួលស្ដាប់, ល្អស្ដាប់, ឆ្ងាញ់ត្រចៀក, ដែលមានទំនងសូរសព្ទគួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
Learner aid: [ពី-រោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រួលស្ដាប់, ល្អស្ដាប់, ឆ្ងាញ់ត្រចៀក, ដែលមានទំនងសូរសព្ទគួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
ដែលស្រួលស្ដាប់, ល្អស្ដាប់, ឆ្ងាញ់ត្រចៀក, ដែលមានទំនងសូរសព្ទគួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
“សំឡេងពីរោះ, សម្ដីពីរោះ, ពាក្យពីរោះ។”
ដែលស្រួលស្ដាប់, ដែលស្ដាប់ឆ្ងាញ់ត្រចៀក, ដែលមានទំនងសូរសព្ទគួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
“និយាយពីរោះ, ច្រៀងពីរោះ។”
ពីរោះហាក់ដូចឆ្ងាញ់ពិសា :
“សម្ដីពីរោះពិសា; និយាយពីរោះពិសា។”