វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពោល្យំ
នាម· noun [ពោ-ល្យំ]
Learner aid: noun · [ពោ-ល្យំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ពោរយំ
