វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មតក
នាម· noun [មៈ-តៈ-កៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [មៈ-តៈ-កៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មតកៈ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។
២
គ្រឿងបរិក្ខារ ឬទ្រព្យរបស់បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។
៣
(ម.ព. មតកបរិក្ខារ)។
៤
ភត្តដែលគេឧទ្ទិសឱ្យបុគ្គលស្លាប់ (ខាងពុទ្ធសាសនា ចំពោះភត្តដែលប្រគេនដល់ភិក្ខុសង្ឃ ហើយឧទ្ទិសចំណែកបុណ្យទៅបុគ្គលស្លាប់; ខាងលទ្ធិដទៃ ចំពោះបាយសំណែន)។
៥
ភាសាស្លាប់ ភាសាដែលគេលែងប្រើ។
៦
សព, សាកសព។
៧
បណ្ដាំបុគ្គលស្លាប់ (បណ្ដាំខ្មោច)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. មតក; សំ. ម្ឫតក)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់