វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មត្តិកា

នាម· noun [ម័ត-តិ-កា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ម័ត-តិ-កា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដីស្អិត, ដីល្អិតផង់ដែលលាយទឹកទៅស្អិត, ដីឥដ្ឋ។ ដីដែលលាយទឹកឱ្យគ្រាន់តែសើមស្អិតហើយពូតជាដុំ ហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតទុកដុសជម្រះកាយក្នុងពេលងូតទឹក (ប្រើតែក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ដែលពុំទាន់មានសប៊ូ) :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ដីស្អិត, ដីល្អិតផង់ដែលលាយទឹកទៅស្អិត, ដីឥដ្ឋ។ ដីដែលលាយទឹកឱ្យគ្រាន់តែសើមស្អិតហើយពូតជាដុំ ហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតទុកដុសជម្រះកាយក្នុងពេលងូតទឹក (ប្រើតែក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ដែលពុំទាន់មានសប៊ូ) :

ឧទាហរណ៍

“ភិក្ខុងូតទឹកជម្រះកាយដោយមត្តិកា (ព.វិ.)។”

២

ភណ្ឌៈដែលគេធ្វើដោយមត្តិកា។

៣

ភាជន៍ដែលគេធ្វើដោយមត្តិកា (ភាជន៍ដី) មានក្អម, ឆ្នាំង, ថូ, ចាន ជាដើម។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សប៊ូ សាប៊ូ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ម្ឫតិកា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់